Het wandelverslag van Ringo
Wandeling aan het stuwmeer in Eupen
Voor de mensen die het nog niet moesten weten.Ik ben dus Ringo een doberman van bijna 2jaar oud (bouwjaar 2004)
en vergezel vanaf nu mijn avontuurlijk baasje op de wandelingen
Door mijn verslagen te lezen komt u te weten wat er op z'on wandeltocht echt gebeurt en dat gezien door de bruine ogen van een lieve dobermann
Mijn eerste avontuurlijke wandeling was in Eupen aan het stuwmeer.
Na een rit met de wagen zijn we dus aangekomen op de parking achter het stuwmeer
Mijne riem aangedaan en een rugzakje op de rug van baasje gehangen en we konden vertrekken.
Even later kwamen we aan het meer uit ,wat voor een hond als mij op een grote drinkbak leek.Dat leek ook nog juist te
zijn ,want op de borden stond te lezen "drinkwatervoorziening"
Op de foto's ziet u mij ook gebruik maken van deze
voorziening
We hadden ons van weg vergist en waren op een asvaltweg aan het wandelen en niet op de pad vlakbij het meer,dus recht naar beneden
die helling af en we waren terug op het juiste pad,gelukkig voor mij kan ik remmen met vier poten
Vanaf daar was het in de hete zon over grotendeels een stenenpaadje wandelen en ben ik regelmatig mijn poten gaan afkoelen in dat meer.
Mijn baasje had schoenen aan maar ik wandelde op mijn vier blote poten
Na een tijd moesten we het meer verlaten aan de plaats waar een riviertje in het meer vloeit.
Dat was even zoeken waar die pad was ,want die was moeilijk te zien door het lange gras en de takken die daar lagen.
We klauterden daar naar omhoog en ik trok mijn baasje dat aan mijn riem hing mee naar omhoog.Daar kwamen we langs een houten kruis enzo verder op een bredere pad waarlangs
we het bos uit wandelde
Wat verder gewandeld komen we volgens mijn baasje op de hoogste plaats van deze tocht .Daar trekt hij ook weer ne foto ,wat volgens mij gewoon een excuus is om stil te staan en even te rusten
Hier zijn we een stukje te ver gegaan en zijn onze pad voorbij gewandeld
Dus even terug wandelen en daar is de pad naar beneden in de richting van het meer.Nadien gaan we nog over een bruggetje en op houten trappen naar een asvaltweg.Die trappen dat is plezant
voor een hond als ik. Een eind verder over deze hete asvalt komen we in een bocht en daar staat een bank
Hier stoppen we om te eten en om op de kaart te kijken of we wel op de plaats zijn waar dat we denken te zijn
Dat lijkt nog mee te vallen en we zitten op de juiste weg,met deze geruststelling ging ik er even bij liggen ,ook een hond als ik rust graag even.
Hier verlaten we ook die warme asvalt weg
En verder kwamen we zonder veel problemen aan het laatste deel van deze tocht en dit zonder bijna asvalt of verharde weg gehad te hebben
We kwamen aan een asvaltweg uit en daar was het even zoeken waar de pad was.Volgens onze kaart is het gewoon rechtdoor en dat lijkt een pad te zijn met gras tot aan mijne buik
Zo kwamen we aan het eind van deze wandeling nog de dam over en naar de parking.
Dat was volledig in de warme zon dat laatste stukje en ik was blij dat ik aan de wagen kon drinken,maar ik niet alleen mijn baasje was ook blij, en vooral omdat ik goed gewandeld had en niet te veel grappen heb uitgehaald
Op de weg naar huis ben ik er maar bij gaan liggen want ik moest toch niet zelf sturen
Tot zover mijn verslagje van de wandeling met mijn baasje aan het stuwmeer in Eupen
Bedankt voor het lezen en volgende wandeling ben ik er weer met een verslagje
gewandeld op 21/07/2006
Met groetjes van Ringo Dobermann de avontuurlijke viervoeter
